ياشاسين شاهين دژ
یک شنبه 23 مهر 1391برچسب:, :: 8:27 ::  نويسنده : علي
 
 

تئومان

 
TeomanKonser.jpg
 
اطلاعات هنرمند
اهل کشور ترکیه
سبک‌ها آلترناتیو راک
مدت کار 1984 - تاکنون
ناشر(ها) Avrupa Müzik, NR1 Müzik, İstabul Plak
وب‌گاه وب‌سایت رسمی تئومان

فازلی تئومان یاکوب‌اوغلی (به ترکی: Fazlı Teoman Yakupoğlu) (۲۰ نوامبر ۱۹۶۷، استانبول، ترکیه) با نام هنری تئومان (به ترکی: Teoman) یکی از خوانندگان و ترانه‌سرایان راک ترکیه‌است. او در چهارم آگوست سال 2011 اعلام کرد که موسیقی را کنار گذاشته است.

آلبوم‌ها

  • 2011 - Aşk ve Gurur
  • 2010 - Ruhun Sarisin
  • İnsanlık Halleri - ۲۰۰۹ (احوال انسانی)
  • 2008 - Söz Müzik Teoman
  • 2007 - Romantik Sondtrack
  • 2007 - Concert (Teoman & Bulent Ortacgil)
  • Renkli Rüyalar Oteli - ۲۰۰۶ (هتل رویاهای رنگی)
  • 2005 - Balans Ve Manevra
  • En güzel Hikayem - ۲۰۰۴ (زیباترین داستانم)
  • Teoman (aka Red Album) - ۲۰۰۳ (آلبوم قرمز)
  • 2003 - Motosikletli Kız
  • Gönülçelen - ۲۰۰۱ (دلربا)
  • Onyedi - ۲۰۰۰ (هفده)
  • O - ۱۹۹۸ (او)
  • Teoman - ۱۹۹۶

فیلم‌ها

  • Filler ve Cimen - ۲۰۰۰
  • Bank - ۲۰۰۲
  • Mumya Firarda - ۲۰۰۲
  • Balans ve Manevra - ۲۰۰۵ (بازیگر، کارگردان، نویسنده، آهنگساز و تهیه‌کننده)
  • Romantik - ۲۰۰۷ (بازیگر و آهنگساز)

منابع

یک شنبه 23 مهر 1391برچسب:, :: 8:23 ::  نويسنده : علي
 
 

ابراهیم تاتلیسس


İbrahim Tatlıses
İbrahim Tatlıses (8 Temmuz 2007).JPG
 
اطلاعات هنرمند
نام مستعار İbo
زادروز ۱ ژانویهٔ ۱۹۵۲(۱۹۵۲-01-0۱) ‏(۶۰ سال)
ترکیه
اهل کشور ترکیه
کار(ها) خواننده، بازیگر، کارگردان، نویسنده، تهیه‌کننده
مدت کار ۱۹۶۸ تا کنون
وب‌گاه İbrahim Tatlıses

ابراهیم تاتلیسس* (به ترکی استانبولی: İbrahim Tatlıses) (زاده ژانویه ۱۹۵۲ در شانلی‌اورفه)، از خوانندگان مشهور ترانه‌های ترکی کشور ترکیه است. مردم در ترکیه نام ایبو را هم برای او استفاده می‌کنند. امپراتور لقب متداولی برای او است. وی از خانواده ای کرد، در شهر اورفه زاده شده است.

وی با ترانه‌های ترکی‌اش مشهور در ترکیه، آسیای میانه و کشورهای خاورمیانه مثل جمهوری آذربایجان، ایران، افغانستان، عراق، سوریه است، تاتلیسس با ترانه‌های ترکی‌اش مشهور شده ولی گهگاه به عربی و کردی نیز ترانه‌ای خوانده‌ است. وی علاوه بر این، یک تاجر، رستوران‌دار، سازنده شوهای موسیقی تلوزیونی و فعال در زمینه گردشگری است و کانال تلویزیونی مخصوص به خود به نام «تاتلی‌سس» دارد. وی در پروژهای ساخت‌وساز در کردستان عراق نیز درگیر بوده‌است.

نحوه ورود به عرصه خوانندگی

کودکی وی در خانواده ای پر جمعیت و فقیر گذشت . ابراهیم از کودکی کار می‌کرد. وی در اوایل جوانی برای کار به استانبول آمد و مدتی به دست فروشی و فروش نخودچی پرداخت.بعدها به بنایی و فعالیت در امور آهن آلات ساختمانی مشغول شد.مهمترین اتفاق زندگی وی آشنا شدنش با دوستی بود که در آدانا به فعالیت سینمایی مشغول بود. او صدای ابراهیم را کشف کرد و در واقع درهای شهرت را به رویش باز کرد.از آن پس ابراهیم در کازینوهای آدانا و آنکارا بروی صحنه می رفت در اواسط سال ۱۹۷۰ابراهیم به استانبول آمد وکار خود را در آنجا ادامه داد و با کمک خانواده‌اش اولین آلبوم خود رابه نام «کفش پاهایش» به صورت صفحه گرامافون به بازار داد.

ترور

در تاریخ ۱۳ مارس ۲۰۱۱ میلادی، ابراهیم تاتلیسس در محله شیشلی استانبول از ناحیه سر هدف گلوله قرار گرفت و ترور شد. تاتلیسس هنگامی که پس از ضبط برنامه تلویزیونی مشهور خود «ایبو شو» از کانال تلویزیونی «بیاض تی‌وی» خارج می‌شد هدف این حمله قرار گرفت. پلیس اعلام کرد که ضارب از یک خودروی مشکی رنگ اقدام به شلیک چند گلوله کرده و به سرعت متواری شد. بنا به اعلام پزشکان، گلوله از پشت وارد جمجمه ابراهیم تاتلیسس شده و از قسمت جلوی سر او خارج شد. پس از یک عمل جراحی ۱۲ ساعته پزشکان به رهبری مجید سمیعی اعلام کرده‌اند که ممکن است حتی اگر تاتلیسس از این ترور جان سالم به در برد، احتمال دارد باقی عمر خود را فلج باشد. پس از دو هفته اعلام شد وی با خطر جانی جدی مواجه نیست

آهنگ‌شناسی آلبوم ها

  • Kara Kiz (دختر سیه‌چرده) (۱۹۶۸)
  • Beterin Beteri Var (از بد بدتر هم هست) (۱۹۶۹)
  • Yakma Beni Gel Guzelim (مرا نسوزان، زیبای من بیا) (۱۹۷۳)
  • Ayağında Kundura (کفش‌ پاهایش) (۱۹۷۵)
  • Bir Yol Goster (راهی بنما) (۱۹۷۵)
  • Ben İnsan Değilmiyim (من انسان نیستم؟) (۱۹۷۵)
  • Bir Görüşte Aşık Oldum (با یک نگاه عاشق شدم) (۱۹۷۶)
  • Canım Sevgilim (عزیز جانم) (۱۹۷۷)
  • Doldur Kardeş İçelim (ای دوست، پرش کن تا بنوشیم) (۱۹۷۸)
  • Ceylan (غزال) (۱۹۸۰)
  • Sabuha (۱۹۸۱) (صبوحا)
  • Mutlu Ol Yeter (شاد باشی کافیه) (۱۹۸۳)
  • Benim Hayatım (زندگی من) (۱۹۸۴)
  • Yalan (دروغ) (۱۹۸۶)
  • Fosforlu Cevriyem (جوریه پر زرق و برق من) (آلبوم زنده) (۱۹۸۸)
  • Gülüm Benim (گل من) (۱۹۸۹)
  • Mavi Mavi (آبی آبی) (۱۹۸۹)
  • Kara Zindan (زندان سیاه) (۱۹۸۹)
  • İnsanlar (انسان ها) (۱۹۸۹)
  • Türkü Dinle Türkü Söyle (ترانه گوش کن، ترانه بخوان) (۱۹۹۰)
  • Vur Gitsin Beni (بیا من را با تیر بزن) (۱۹۹۰)
  • Soylim Mi? (باید بگم؟) (۱۹۹۱)
  • Ah Keşkem (ای کاش ) (۱۹۹۲)
  • Mega Aşk (عشق بزرگ) (۱۹۹۳)
  • Haydi Soyle (یالا بگو) (۱۹۹۴)
  • Klasikleri (کلاسیک‌هایش) (۱۹۹۵)
  • Bende Isterim(من هم می‌خواهم) (۱۹۹۶)
  • At Gitsin (بریز بیرون) (۱۹۹۸)
  • Selam Olsun (درود بادا) (۱۹۹۹)
  • Yetmez Mi? (بس نیست؟) (۲۰۰۱)
  • Tek Tek (تک به تک) (۲۰۰۳)
  • Sizler Için (به خاطر شماها) (تک‌آهنگ) (۲۰۰۴)
  • Aramam (دنبالت نمی‌گردم) (۲۰۰۵)
  • Bulamadim (پیدا نکردم) (۲۰۰۷)
  • Neden (چرا) (۲۰۰۸)
  • Yağmurla Gelen Kadın (بانوي باران) (۲۰۰۹)
  • Hani Gelecektin (گفتي كه می‌آیی) (۲۰۱۰)
  • Mucize (معجزه) (۲۰۱۱)

فیلم شناسی

  • ۱۹۸۰: Çile
  • ۱۹۸۳: Günah
  • ۱۹۸۴: Ayşem
  • ۱۹۸۵: Mavi Mavi
  • ۱۹۸۶: Sarhoş
  • ۱۹۸۶: Gülümse Biraz
  • ۱۹۸۷: Gülüm Benim
  • ۱۹۸۷: Dertli Dertli
  • ۱۹۸۸: Hülya
  • ۱۹۸۸: Aşıksın
  • ۱۹۸۹: Fosforlu
  • ۱۹۹۷: Fırat

کارگردانی

  • ۱۹۸۲: Yalan (دروغ)
  • ۱۹۸۳: Yorgun (خسته)
  • ۱۹۸۳: Günah (گناه)
  • ۱۹۸۴: Ayşem (عایشه من)
  • ۱۹۸۶: Sarhoş (سرخوش)
  • ۱۹۸۶: Gülümse Biraz(لبخندی بزن)
  • ۱۹۸۶: Gülüm Benim(گل من)
  • ۱۹۸۷: Dertli Dertli (دردمندانه)
  • ۱۹۸۸: Hülya (هولیا)
  • ۱۹۸۸: Aşıksın(تو عاشقی)
  • ۱۹۹۷: Fırat (فرات) مجموعه‌های تلویزیونی

نویسندگی

  • ۱۹۸۳: Günah (گناه)

تهیه‌کنندگی

  • ۱۹۸۲: 'Yalan (دروغ)
  • ۲۰۰۹: Mikail Aliyev anadili Atlanta Georgia 1 yerde

 

یک شنبه 23 مهر 1391برچسب:, :: 8:18 ::  نويسنده : علي
 
 

ابرو گوندش

ایبرو گوندوش
 
نام اصلی ایبرو گوندوش
زادهٔ ۱۲ اکتبر ۱۹۷۴(۱۹۷۴-10-۱۲) ‏(۳۷ سال)
استانبول، Flag of Turkey.svg ترکیه
ملّیت ترک
حوزه فعالیت خوانندگی
وب‌گاه http://www.ebrugundes.com.tr

اِبرو گوندش (به ترکی استانبولی: Ebru Gündeş) یکی از خوانندگان مشهور ترکیه است. در ۱۲ اکتبر ۱۹۷۴ در استانبول به دنیا آمد. پس از تحصیل در مدرسه ابتدایی در آنکارا و نقل مکان به همراه خانواده اش به استانبول، به علت مسائل مادی مجبور به ترک تحصیل می‌شود. کیفیت صدای او از همان دوران نوجوانی کشف شد. روزی یکی از بستگانش، او و مادرش را به شرکت موزیک Raks Neşe Müzik به مدیریت Neşe Demirkat بردند. Neşe Demirkat اعلام کرد می‌خواهد صدای اِبرو را به عنوان یک صدای باشکوه و زیبا به همه معرفی کند. آن شرکت چون در آن زمان هنوز تشکیل نشده بود برای ضبط صدای اِبرو، او را به دو تهیه کننده معروف، آقای Selçuk Tekay و آقای Koral Sarıtaş معرفی کرد. Koral Sarıtaş از اِبرو خواست قبل از آنکه آلبومی عرضه کند، برای تمرین و کسب تجریه لازم در صحنه نزد خانم امل سایین برود و بااو کار کند. خواننده زیبا در مدّت زمان کوتاهی برای عرضه آلبوم شروع به کار کرد.

سال ۱۹۹۳ اولین آلبوم او به نام Tanrı Misafiri (مسافر خدا) در دنیای موزیک محشری به پا کرد؛ فروش ۱۲۵۰۰۰۰ آلبوم، نتیجه پشتکار او بود. اِبرو با این آلبوم چندین جایزه گرفت از جمله سال ۱۹۹۴ جایزهٔ بهترین خواننده زن در کانال Kral . اِبرو بلافاصله بد از اوّلین آلبومش، دوّمین آلبومش را با نام Tatlı Bela (عشق شیرین) شروع به ساختن کرد و بعد از مدت کوتاهی، آنرا پخش کرد. اِبرو جایگاهش را با این آلبوم به خواننده جوان آهنگهای رمانتیک محکم نمود.

آلبوم سومش سال ۱۹۹۵ به نام Ben Daha Büyümedim (من هنوز بزرگ نشده‌ام) پخش شد؛ او در این آلبوم آهنگهای Fırtınalar (طوفانها) و Çok Mu Gördünüz (آیا شادابی را برای من زیاد دانستید) عصیان می‌کند. این آلبومه اِبرو سرآغاز دوستی او با سردار اورتاچ Serdar Ortaç بود.

چهارمین آلبومش به اسم Kurtlar Sofrası (سفره گرگها) منتشر شد. در این میان پیشنهاد بازیگری به اِبرو می‌شود و او در سریالهایی که نام آلبومش را به همراه داشتند، به عنوان نقش اوّل بازی کرد.

بعد از ۲ سال فاصله، سال ۱۹۹۸ آلبوم Sen Allah'in Bir Lütfusun (تو لطفی از جانب خداوند هستی) با همکاری یکی از خواننده‌ها به بازار موزیک عرضه می‌شود.

اِبرو سال ۲۰۰۰ با آلبوم خیلی جدیدی ظاهر شد به اسم Dön Ne Olur (برگرد چی میشه ؟). او در استودیو، هنگام خواندن روبروی دوربین دچار خونریزی مغزی می‌شود و به زمین می‌افتد. پس از بستری در بیمارستان، به مدّت طولانی مجبور به استراحت و دوری از طرفدارانش می‌شود. هوادارانش برای اینکه نسبت به اِبرو ابراز علاقه کنند، با خریدن آلبوم Don Ne Olur، آن سال بالاترین رکورد خرید آلبوم در ترکیه را رقم زدند.

در این آلبوم آهنگهایی از بهترین آهنگسازان آن سال جای گرفته بود؛ آهنگ Hata (خطا) که ساختهٔ Sezen Aksu بود نمونه‌ای از آنهاست. اِبرو بعد از یک استراحت طولانی شبه ۱۱ مارس ۲۰۰۰ در مرکز Bostancı کنسرتی اجرا کرد که پول حاصل از آنرا به بیمارستانی بخشید.

سپس در سال ۲۰۰۱ آلبوم جدیدش رو به اسم Ahdim Olsun به بازار عرضه کرد که به خاطر کلیپهای زیادی که این آلبوم داشت بسیاری را به خود جذب نمود. پس از آن یک سال استراحت کرد و در پایان سال ۲۰۰۳ آلبوم جدیدش را به نام Şahane عرضه کرد که حرفهای نگفته خودش را در این آلبوم گفت.

بعد از آلبوم Şahane، در آخر سال ۲۰۰۴، اِبرو گوندش آلبوم Bize de Bu Yakışır را با ۱۳ آهنگ زیبا عرضه کرد که در ترکیه رتبه سوم رو به دست آورد. کل آهنگهای اِبرو تا سال ۲۰۰۴ به ۱۱۲ عدد رسیده‌است.

این خواننده مشهور در فوریه سال ۲۰۱۰ با یک تاجر جوان بسیار موفق و ثروتمند تبریزی با نام رضا ضراب ازدواج کرد

در اواخر مارس سال۲۰۱۱ ایبرو و همسرش رضا ضراب اعلام کردند که آنها در انتظار تولد نخستین فرزند خود هستندآنها در ۱۵اکتبرسال۲۰۱۱ در بیمارستان فلورانس ترکیه دارای فرزندی دختر شدند که نام Alara را بر او نهادند

شنبه 22 مهر 1391برچسب:, :: 10:6 ::  نويسنده : علي
 
 

سلطانیه

 
Red pog.svg
سلطانیه
Iran location map.svg
 
شرقی‌″۳۰ ′۲۸ °۴۸ شمالی‌″۵۴ ′۱۵ °۳۶ / °۴۸٫۴۷۵۱شرقی °۳۶٫۲۶۵شمالی / ۴۸٫۴۷۵۱;۳۶٫۲۶۵
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان زنجان
شهرستان ابهر
بخش بخش مرکزی
مردم
جمعیت ۵۶۸۴ نفر (سرشماری ۱۳۸۵)
زبان‌ گفتاری ترکی آذربایجانی
مذهب شیعه, سایر مذاهب (تعداد کم)
 

شهر سُلطانیه یکی از شهرهای استان زنجان است که در ۴۳ کیلومتری شهر زنجان واقع است. گنبد سلطانیه و مقبرهٔ اولجایتو در این شهر قرار دارند. از دیگر آثار تاریخی این شهر می‌توان به مقبره ملا حسن کاشی و خانقاه حسام‌الدین حسن چلبی (معروف به چلبی اوغلی) اشاره کرد.

از روستاهای بخش سلطانیه استان زنجان می‌توان به قره بلاغ، کاکااباد و قشلاق و وناون و چمه و چم رود اشاره کرد. همچنین در چند کیلومتری این بنا معبد داش کسن وجود دارد.

تاریخچه
 

به گواهی منابع تاریخی موجود، شهر سلطانیه نخستین بار در دورة ایلخانان مغول بنا شده‌است؛ آنان پس از استقرار در ایران و انتخاب تبریز به عنوان پایتخت، دشت وسیع و سرسبز سلطانیة کنونی را برای شکار و گذران ییلاق انتخاب کردند. بدین‌ترتیب این محل قنقوراولانگ یعنی شکارگاه شاهین نامیده می‌شد. اما از هنگامی که ارغون چهارمین ایلخان مغول بر تخت نشست، تصمیم گرفت در این محل شهری بنا کند؛ بنابراین دستور داد قلعه‌ای با طول باروی دوازده هزار گام از سنگ تراشیده بسازند. پس از درگذشت وی به سال ۶۱۹ جنازه وی در محل همین شهر ناتمام دفن شد و پسر وی غازان‌خان کوشش دیگری برای تکمیل و آبادانی این شهر انجام نداد و در عوض به احداث شنب‌غازان در نزدیکی تبریز پرداخت.

اوج شکوفایی شهر در زمان اولجایتو است. وی از سال ۷۰۲ق کار ساخت شهر را از سر گرفت و برای انجام این کار بسیاری از هنرمندان، صنعت‌گران و بازرگانان را به این شهر کوچاند و این محل از این پس سلطانیه – محل شاه‌نشین – نامیده‌شد.

اولجایتو دستور ساخت بارویی به طول سی هزار گام را داد و امر کرد تا آرامگاه با عظمتی درون این بارو برایش ساخته‌شود. بدین‌ترتیب بنای باشکوهی ساخته شد که امروزه گنبد سلطانیه نامیده می‌شود و سومین گنبد بزرگ جهان به حساب می‌آِید. برخی عقیده دارند که اولجایتو این بنا را به آرامگاه امامان شیعه اختصاص داده بود و قصد داشت تا پیکر علی و حسین را به این محل انتقال دهد که با مخالفت علمای شیعه مواجه شد. اما با توجه به بناهای مشابهی که در این دوران ابواب‌البر نامیده می‌شدند و ایلخانان جهت آرامگاه خود در شهرهایی چون همدان، تبریز، شنب‌غازان بنا می‌کردند، می‌توان این نظر را پذیرفت که گنبد سلطانیه هم از این دسته بناها بوده و اولجایتو آن را به قصد آرامگاه خود بنا کرده‌است. در درون باروی شهر علاوه بر این عمارات بناهای دیگری چون مسجد، دارالضیافه، دارالسیاده، دیوان‌خانه و کاخ سلطنتی وجود داشته است. همچنین اولجایتو به هر یک از بزرگان دستور داده بود تا محله‌ای به نام خود در شهر بنا کنند. خواجه‌رشیدالدین فضل‌الله و چلبی‌اوغلو از افرادی بودند که در سلطانیه محله‌ها و عماراتی ساختند. مجموعه مقبره و خانقاه چلبی‌اوغلو دراین دوران ساخته شد که در ادامه درباره هویت شخص مدفون، دست‌اندرکاران ساخت و... بررسی تفصیلی صورت گرفته‌است.

در سال ۷۱۰ق کار ساختمانی شهر سلطانیه پایان گرفت و این شهر پس از تبریز بزرگ‌ترین شهر ایلخانان گردید. اما با مرگ اولجایتو به سال ۷۱۶ ق تمامی افرادی که به سلطانیه کوچ داده‌شده‌بودند، آن‌جا را ترک گفتند. پس از آن در حمله تیمور به سال ۷۸۶ق بسیاری از بناهای شهر نابود شدند و با به حکومت‌رسیدن میرانشاه پسر تیمور، به دستور وی بسیاری از آثار و ابنیه سلطانیه خراب شد.

کلاویخو، سفیر کاستیل در دربار تیمور که در ۸۰۵ق/۱۴۰۴م از این شهر دیدن می کند چنین می نویسد: "روز سه شنبه ۲۶ ژوئن حدود ظهر بالاخره به شهر بزرگ سلطانیه رسیدیم و میرانشاه منتظرمان بود...شهر سلطانیه در دشت قرار گرفته و بارویی ندارد. در وسط شهر قصر بزرگی است که از سنگ ساخته شده و دارای برجهای فراوان است. در هریک از این برجها یک توپ جای دارد. سلطانیه شهری است بسیار پر جمهیت اما نه به بزرگی تبریز... به فاصله ای در خارج شهر، قصر بزرگی است با حجره های بسیار که زمانهای گذشته توسط یک خان ساخته شده که در مقبره بسیار باشکوهی در همینجا دفن شده. میرانشاه دستور داده بود این بنا را خراب کنند و نقش قبر کرده، جسد را بیرون بیاورند...."

در دورة صفویه با آنکه از اهمیت پیشین شهر کاسته شده‌بود، باز یکی از منزلگاه‌های مهم میان راه تبریز و ییلاق پادشاهان این سلسله به شمار می‌آمد. در این زمان جهانگردانی چون اولئاریوس، شاردن، تاورنیه و... از این شهر دیدن کرده و توصیفاتی از آن ارایه داده‌اند.

 
دورنمای گنبد سلطانیه - تیر ۱۳۸۷

تاورنیه در سفرنامه خود درباره شهر چنین می‌نویسد: «سلطانیه قریه‌ای است که نیم فرسنگ دورتر از جاده بزرگ واقع شده و نزدیک کوهی است. سابقاً مساجد قشنگ داشته و آنچه از آن باقی مانده دلالت بر آنچه خراب شده می‌کند، فقط مخروبه آن‌ها باقی است که به مرور ایام معدوم می‌شوند»

اما مقبرة ملاحسن کاشی - یکی از آثار باقیمانده در این شهر – از ابنیة این دوره‌است که در اواخر قرن دهم قمری (حدود سال ۹۷۳) ساخته‌شده‌است. برخی صاحب مزار را از علمای حکمت الهی در زمان شاه اسماعیل صفوی می‌دانند و برخی وی را هم‌عصر سلطان محمد خدابنده دانسته‌اند که مسجد و مدرسه‌ای در شهر داشته‌است؛ بنا به شکل کوشکی هشت‌ضلعی است که در گذشته باغی در اطراف آن وجود داشته‌است.

در اوایل سلطنت قاجار، سلطانیه از سویی بر اثر جنگ‌های ایران و روس و از سویی دیگر به علت اقدامات فتحعلی‌شاه در تخریب بناها بار دیگر دچار صدمات فراوانی شد؛ ضمن آنکه زلزلة شدید سال ۱۲۹۰ق موجب تخریب آثار باقیمانده گردید و بر اثر آن مسجد جامع که بر اساس روایات سیاحان پس از گنبد سلطانیه بلندترین ساختمان شهر بود به کلی ویران گشت.

شهر فعلی سلطانیه که تقریباً در ۳۰ کیلومتری زنجان قرار گرفته، شهر کوچکی با چند خیابان اصلی و فرعی می‌باشد و فقر اقتصادی در سیمای شهر و بالاخص بافت مسکونی آن به چشم می‌خورد. در حال حاضر شهر دارای سه مجموعه تاریخی گنبد سلطانیه و آثار ارگ قدیم، مجموعةچلبی‌اوغلو و مقبرة ملاحسن کاشی است که از جمله معدود امکانات جذب سرمایه برای این شهر نسبتاً فقیر به شمار می‌آیند. شهر سلطانیه از شهرهای تاریخی ایران است و گنبد سلطانیه بزرگترین گنبد اجری جهان بشمار می آید

منابع

  1. محمدعلی مخلصی، جغرافیای تاریخی سلطانیه، مولف، ۱۳۶۴ُ، ص ۲
  2. همان، ص ۲
  3. Embassy to Tamerlane, 1403-1406, Ruy Gonzalez de Clavijo - Hardinge Simpole, Scotland - 2009
شنبه 22 مهر 1391برچسب:, :: 8:23 ::  نويسنده : علي
 
 

مسجد جامع قروه

 
مسجد جامع قروه
 
مسجد جامع قروه نمای دور

مسجد جامع قروه، یکی از بناهای تاریخی رو‎‏‏ستای قروه در کیلومتر ۱۵ جاده ترانزیتی ابهرـتاکستان است. این مسجد که به مسجد جمعه نیز معروف می‌باشد از آثار دوران سلجوقی (قرن پنجم هجری قمری) است که همانند مساجد دوران سلجوقی به سبک چهار ایوانی ساخته شده است و گنبد زیبای آن بر چهار فیلپوش استوار است. فضای اصلی مسجد، صحن گنبدداری است که دو شبستان را در غرب و شرق خود جای داده است.

مسجد جامع به واسطه تزئیناتی از قبیل گچ‌بری و دو کتیبه در زیر فیلپوش‌ها مزین گردیده که کتیبه‌های مزبور تاریخ ساخت مسجد را در سال ۴۱۳ ه.ق. و تاریخ مرمت بنا را در سال ۵۷۵ ه.ق. بیان می‌نماید. بنای مسجد جامع در تاریخ ۱۳۴۱/۱۲/۰۵ به شماره ۴۳۳ در فهرست آثار تاریخی کشور به ثبت رسید. و همچنین هیات‌های خارجی به سرپرستی آقای ام ای وی ور، گلایس و خانم هلن تحقیقات و پژوهشهایی در خصوص بنا انجام داده‌اند که نتایج آن در دست نیست.

مسجد جامع قروه، یکی از بناهای تاریخی ارزشمند منطقه ابررود (رود کبیر) است. در قلب روستا مسجد جامع از آثار ارزشمند دوران سلجوقی (قرن پنجم هجری قمری) است که همانند مساجد دوران سلجوقی به سبک چهارتاق ساخته شده‌است و گنبد بسیار زیبایی بر اضلاع چهارگانه، با چهار فیلپوش استوار است. این مسجد از آثار بسیار ارزشمند است و قابل مقایسه با شبستانهای مسجد جامع قزوین و کابل استمسجد قروه که به مسجد جمعه نیز معروف می‌باشد، با قدمت یک هزار سال در ۱۸ کیلومتری شرق شهرستان ابهر قرار دارد. فضای اصلی مسجد، صحن گنبدداری است که دو شبستان را در غرب و شرق خود جای داده‌است. تزئینات برجای مانده در این بنا شامل کتیبه‌ای به خط ثلث مزین به نگاره‌های گیاهی (سنه۵۸۵ ه.ق.) در پای فیلپوشها و کتیبه به خط نسخ بر فراز محراب (سنه۴۱۳ ه.ق.) همراه با ترنجهای درهم بافته شده گچی و سطوح زیبا با طرحهای آجرچینی، این مسجد دوره سلجوقی را تبدیل یه یکی از شاهکارهای هنری قرون میانی اسلامی ساخته‌است

با عنایت به تحقیقات انجام یافته می‌توان اظهار داشت بنای مسجد جامع با استفاده از مصالح بنای قدیمی، به جای بنای قبلی در تاریخ ۴۱۳ ه.ق. احداث گردیده‌است بنا از سه قسمت اصلی گنبد خانه و شبستان در اضلاع شرقی و غربی تشکیل یافته‌است که بعد از گذشت زمان و بر اثر عوامل طبیعی و غیر طبیعی تخریب گردید، و مجددا" در تاریخ ۵۷۵ ه.ق. مورد مرمت و باسازی قرار می‌گیرد. شایان ذکر است که در حین گمانه زنی یک لایه از خاکستر همراه با ذغال به قطر ۴ سانتی متر بدست آمد که نمونه‌های آن جهت انجام آزمایشات کربن ۱۴ به آزمایشگاه مرکزی ارسال گردیده‌است.

آخرین امام جمعه و جماعت این مسجد آیة الحق آقامیر سیدابوالفضل حسینی بوده.


 

تزئینات

 
نمای درونی

این بنا دارای کتیبه‌ای به خط ثلث مزین به نگاره‌های گیاهی (سنه۵۸۵ ه.ق.) در پای فیلپوشها و کتیبه به خط نسخ بر فراز محراب (سنه۴۱۳ ه.ق.) همراه با ترنجهای درهم بافته شده گچی و سطوح زیبا با طرحهای آجرچینی است.

بنا بر تحقیقات انجام یافته بنای مسجد جامع با استفاده از مصالح بنایی قدیمی، در تاریخ ۴۱۳ ه.ق. احداث گردیده است. بنا از سه قسمت اصلی گنبد خانه و شبستان در اضلاع شرقی و غربی تشکیل یافته است که بعد از گذشت زمان و بر اثر عوامل طبیعی و غیر طبیعی تخریب گردید، و در تاریخ ۵۷۵ ه.ق. مورد مرمت و باسازی قرار می‌گیرد. در حین گمانه زنی یک لایه از خاکستر همراه با ذغال به قطر ۴ سانتی متر بدست آمد که نمونه‌های آن جهت انجام آزمایشات کربن ۱۴ به آزمایشگاه مرکزی ارسال گردیده است.

منبع

شنبه 22 مهر 1391برچسب:, :: 7:55 ::  نويسنده : علي
 
 

کوه بلقیس

بلقیس-هاچا-بالقز
جغرافیا
ارتفاع ۳۶۵۵ متر
مکان در هشت کیلومتری شمال شرقی تخت سلیمان]]، تکاب
رشته‌کوه بالکاش

کوه بلقیس در هشت کیلومتری شمال شرقی تخت سلیمان با دو قله بلند با ارتفاع ۳۲۰۰ متر و ۳۶۵۵ متر در ادامه سلسله کوه‌های شرق دریاچه ارومیه واقع گردیده. روی قله جنوبی استحکامات و قلعه تخت بلقیس قرار دارد. ساختمان قلعه کاملآ مدور واز سنگ بنا شده. لذا می‌توان تصور کرد که از این بنا به عنوان برج دیده‌بانی استفاده می‌شده. بین دو قله کوه دریاچه بسیار زیبایی که از ذوب شدن برف کوه‌ها بوجود آمده در بیشتر ماه‌های سال قابل مشاهده است هر چند در سالهای اخیر به جهت کمی بارش تابستانها آب دریاچه خشک می‌شود.

قلعه تخت بلیقیس در سال ۱۹۵۹ توسط فون دراوستن مورد بررسی قرار گرفت وبعد از آن همه ساله توسط هیات باستان‌شناسی مورد بازدید قرار گرفت. ودر سال ۱۹۶۶ و ۱۹۶۹ به وسیله دیتریش هوف بررسی و مساحی شد.

مشخصات قلعه تخت بلقیس

حصار استحکامات فضایی حدود ۵۰ در ۶۰ متر که به صورت پلکانی با ارتفاع زیادی ادامه یافته و در حدود ۹ ارک مشخص است. در درون حصار ساختمان تقریباً مربع شکل و ایوانی در جلو می‌توان دید. که محور آن در جهت تخت سلیمان قرار گرفته. در جلو بنا یک تراس چند طبقه قرار دارد که اتاقهای پناهگاه مانندی با سقف گنبدی می‌باشد.

تاریخ بنا

نوع معماری آجرهای که در ابعادآجرهای ساسانی هستند همچنین قطعات سنگ، ماسه زرد رنگ با علائم حجاری ساسانی تاریخ‌گذاری بنا را به دوره ساسانیان نزدیکتر می‌کند.

چهار شنبه 19 مهر 1391برچسب:, :: 10:19 ::  نويسنده : علي
 
 

نقده

 
Red pog.svg
نقده
Iran location map.svg
 
شرقی‌″۱۷ ′۲۳ °۴۵ شمالی‌″۲۳ ′۵۷ °۳۶ / °۴۵٫۳۸۸۱شرقی °۳۶٫۹۵ / ۴۵٫۳۸۸۱;۳۶٫۹۵۶۴
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان آذربایجان غربی
شهرستان نقده
بخش مرکزی
نام(های) قدیمی ارمن ، سولدوز
مردم
جمعیت ۷۲٬۹۷۵ نفر
زبان‌ گفتاری ترکی آذربایجانی و کردی
مذهب شیعه و سنی
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۲۹۹ متر
اطلاعات شهری
پیش‌شماره تلفنی  
وبگاه فرمانداری نقده

نَقَده (سولدوز) یکی از شهرهای جنوبی استان آذربایجان غربی و مرکز شهرستان نقده است. این شهر در ۹۵ کیلومتری جنوب‌شرق ارومیه واقع شده‌است.

وجه تسمیه

وجه تسمیه‌های مختلف نگاشته‌شده برای نقده:

  • نغده: از زیورآلات زنان قره‌پاپاق (قره‌پاپاق‌ها از ایلات قدیمی ساکن شهر هستند).
  • نغادای: نام حاکم مغول منطقه.
  • نقی‌ده: آبادی نقی (نقی‌خان بوزچلو: مالک اصلی شهر در دوران قاجار و پهلوی).
  • سولدوز: نام حاکم مغول منطقه.
  • سولی‌دوز: این اصطلاح در زبان ترکی آذربایجانی به دشت‌های هموار و پرآب اطلاق می‌شود.

مردم

دشت سولدوز (نقده) در طول تاریخ محل زندگی اقوام مختلف از جمله مانناها، گلیزان‌ها، آشوری‌ها، کردها و ترک‌ها بوده‌است. در زمان حکومت فتحعلی‌شاه قاجار و در سال ۱۲۴۵ هجری، ایل قره‌پاپاق از منطقهٔ قفقاز به این منطقه مهاجرت کرده، ساکن دشت سولدوز شده و به کشاورزی و دامداری در این منطقهٔ حاصل‌خیز مشغول شده‌است. پیش از ورود ایل قره‌پاپاق، ترک‌های افشار بر سولدوز مالکیت داشتند که پس از واگذاری این منطقه به آن‌ها، دشت سولدوز را ترک کرده و به اورمیه رفتند. حاکم این منطقه در دورهٔ حاکمیت ترک‌های افشار عبدالصمدخان عبدالملکی ایمانلوی افشار بوده‌است.

براساس یک طرح آمارگیری که در دههٔ ۱۳۵۰ خورشیدی در نقده صورت گرفت، از مجموع جمعیت آن زمان شهر، ۱۲٬۰۰۰ نفر (۶۰ درصد) را ترک‌های آذربایجانی شیعه و ۸٬۰۰۰ نفر (۴۰ درصد) را کردهای سنی تشکیل می‌دادند. هم‌اکنون ۶۵ درصد از ساکنان این شهر آذربایجانی و ۳۵ درصد کرد هستند.

جمعیت نقده برپایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ خورشیدی بالغ بر ۷۲٬۹۷۵ نفر بوده که از این شمار، ۳۶٬۶۹۶ نفر مرد و ۳۶٬۲۷۹ نفر زن بوده‌اند. همچنین شمار خانوارهای ساکن این شهر در این سال، ۱۸٬۳۲۰ خانوار بوده‌است.

چهار شنبه 19 مهر 1391برچسب:, :: 10:7 ::  نويسنده : علي
 
 

آرامگاه سنگی دلیک داش

آرامگاه سنگی دلیک داش
اطلاعات کلی
نام آرامگاه سنگی دلیک داش
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان استان آذربایجان غربی
شهرستان شهرستان چالدران
اطلاعات اثر
کاربری آرامگاه
دیرینگی هزاره اول
دورهٔ ساخت اثر هزاره اول
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت ۷۳۹۰
تاریخ ثبت ملی ۱۲ بهمن ۱۳۸۱

مقبره سنگی دلیک داش مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان چالدران، روستای مقبره دلیک داش واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۷۳۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

جستارهای وابسته

منابع

  1.  «دانشنامهٔ تاریخ معماری ایران‌شهر». سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران. بازبینی‌شده در ۱۹/۵/۲۰۱۱.
چهار شنبه 19 مهر 1391برچسب:, :: 10:0 ::  نويسنده : علي
 
 

ایلخچی 

 

P.jpg

اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان آذربایجان شرقی
شهرستان اسکو
بخش ایلخچی
سال شهرشدن ۱۳۴۰ خورشیدی
مردم
جمعیت ۱۳٬۸۲۷ نفر
زبان‌ گفتاری ترکی آذربایجانی
   
جغرافیای طبیعی
مساحت 3 کیلومتر مربع
اطلاعات شهری
ره‌آورد پیاز
پیش‌شماره تلفنی ۰۴۱۲
وبگاه شهرداری ایلخچی

ایلخچی یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است و در بخش ایلخچی شهرستان اسکو قرار دارد .این شهر همچنین در ۲۵ کیلومتری جنوب غرب کلان‌شهر تبریز قرار گرفته‌است.

جمعیت این شهر، براساس سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۸۵ خورشیدی، ۱۳٬۹۲۷ نفر بوده‌است، که از این جهت، شانزدهمین شهر پرجمعیت استان آذربایجان شرقی محسوب می‌شود.

درباره این شهر یک تک‌نگاری(مونوگرافی) مردمشناسانه توسط دکتر غلامحسین ساعدی در سال ۱۳۴۲ نوشته و به نام کتاب ایلخچی به چاپ رسیده‌است .

پیاز نماد شهر ایلخچی به شمار می رود .

وجه تسمیه

ایلخچی مرکب از کلمهٔ ایلخی و پسوند چی می‌باشد. ایلخی. (ترکی، اِ) رمه و گلهٔ اسبان. (غیاث) (آنندراج) (ناظم الاطباء). چارپایانی که آنها را در صحرا برای چرا رها کنند. رمهٔ اسب. (فرهنگ فارسی معین). فسیله. سیله. یلخی. دستهٔ اسبان آزاد در مراتع. (یادداشت بخط مؤلف). و چی در ترکی پسوند نسبت شغلی است و دارنده و متصدی معنی می‌دهد. در نتیجه ایلخچی یعنی جایی که شغل مردم آن نگهداری وپرورش اسب باشد. البته اینکار درگذشته صورت می‌گرفت و تعداد افرادی که الان به پرورش ونگهداری اسب مبادرت می‌ورزند کم بوده ولی در سالهای اخیر با گذشت قرنها پرورش اسب در این شهر دوباره رونق یافته‌است.

دانشگاه‌ها و مراکز علمي

عمده ترین مرکز آموزشی و علمی این شهر دانشگاه آزاد اسلامی ایلخچی با حدود ۲۰۰۰ نفر فارغ التحصیل و حدود ۲۰۰۰ نفر شاغل به تحصیل می‌باشد. همچنین دانشگاه پیام نور ایلخچی نیز با ظرفیت 500 نفر شاغل به تحصیل و 200 نفر فارغ التحصیل دومین مرکزآموزشی تحصیلات عالی در این شهر است،

 
اوزاخ پیر

محصولات

یکی از محصولات کشاورزی این شهر پیاز است. پیاز ایلخچی در همه جای ایران مشهور است. همچنین محصولاتی مانند: گندم، جو، بادام، پسته، علوفه یونجه و سبزیجات و حبوبات و کنزاله (کلزا)و زعفران و زیره... ازمحصولات کشاورزی این شهر است. در طی بیست سال اخیر کاشت محصول پسته در این شهر رواج چشمگیری داشته‌است و رقم جدیدی از ارقام پسته (پسته کمالی) توسط پسته کاری از این شهر اصلاح و تکثیر گردیده‌است.

 
پیر آباد

جاذبه های گردشگری

اوزاخ‌پیر

زیارتگاه و مرقد مطهرامامزاده سید نبی موسوی یکی از نوادگان امام هشتم است و دومی منسوب است که در آن معجزه دیده شده‌است. مردم در مناسبت‌های مختلف آن جا جمع شده و خیرات می‌دهند و شمع روشن می‌کنند. جشن میلاد حضرت علی (ع) همه ساله در اوزاخ پیر برگزار می‌شود که مهمانان زیادی از تبریز و شهرهای اطراف برای شرکت در این مراسم به ایلخچی می‌آیند و از تمام مهمانان به نحو زیبایی پذیرایی می‌شود.

 
یال ایلخچی
گل‌مشک خاتون

گل‌مشک خاتونیل گلمیس‌ننه، قبر زنی است که در نزدیکی روستای بیگلو در وسط دهانه دو دره زیبا واقع شده است که اهالی ایلخچی ارادت خاصی دارند و تفرجگاه اهالی در روزهای مختلف سال مانند روز ۱۳ بدر است ولی در سال‌های اخیر از رونق آن کاسته شده است.

 
یال ایلخچی
پیرآباد

عمارت پیرآباد با نمایی زیبا و دست‌نخورده از خشت و سقف چوبی تشکیل شده و از آثار باقی‌مانده از دوره‌ی قاجار است. عمارت پیرآباد از دیرباز مکانی برای تجمع و گردهمایی مردم بوده است و اهالی ایلخچی و روستاهای اطراف در اعیاد، مراسم و آیین‌های محلی در آنجا گرد هم می‌آیند. این بنا یکی از قدیمی‌ترین و زیباترین خانه‌های خشتی تاریخی شهر ایلخچی می باشد و از زمانهای گذشته، زندگی در عمارت پیرآباد جریان داشته است.

این خانه پس از مدتی به الله‌قلی‌خان که یکی از معتمدان شهر بود، بخشیده شد. چهار درخت قدیمی این خانه حدود ۱۲۵ سال پیش از روسیه به عمارت پیرآباد آورده شدند و اتاقی کنار مطبخ بعدها توسط الله‌قلی‌خان به مجموعه عمارت افزوده شد. عمارت پیرآباد از دو قسمت حوض‌خانه و بخش مسکونی تشکیل شده است. حوض‌خانه‌ی آن علاوه بر حوض، سه فضای نشیمن در اطراف دارد. بخش مسکونی بنا شامل یک انباری، آشپزخانه و دالان ورودی در طبقه همکف و یک اتاق نشیمن و پیش ورودی آن نیز در طبقه‌ی اول است.

قنات آب موجود در عمارت پیرآباد از دیگر بخش‌های این بناست. حوض سنگی هشت‌ضلعی این عمارت بسیار زیبا و دارای آب همیشه روانی است که از قنات باغ منشعب می‌شود. عمارت پیرآباد ایلخچی شهرستان اسکو در سال ۱۳۸۵ در فهرست آثار ملی به ثبت رسید.

 
نمایی از شهر ویلا(تفرجگاه یال) در اوایل شب
پارک ملت

پارک ملت یکی از جاهای دیدنی و محل استراحت افراد مسن و تفریح بازیهای کودکان و محل نمایشگاه می‌باشد و صبح‌ها محل ورزش و نرمش دوستداران طبیعت است.

تفرجگاه یال (شهرویلا)

باغات یال نیز یکی از تفرجگاههای زیبا که در ارتفاعات بالای شهر ایلخچی قرار دارد در بهار قدم زدن در کنار شکوفه‌های بادام باغات یال دل انگیز و روحبخش می‌باشد. اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت ماه موقعی است که در یال همه درختان لباس عروس به تن کرده‌اند و همه جا با گلهای درختان بادام سفید پوش شده‌است در میان درختان بادام درختان دیگری نیز از جمله سنجد، گردو، انگور، زردآلو و آلوچه و غیره در میان آنها وجود دارد و رایحه خوش گلهای بهاری از هر طرف به مشام می‌رسد گویی انسان در بهشت قدم بر می‌دارد. علیرعم ممنوع بودن واگذاری قطعات یال به افراد غیر بومی متاسفانه امروزه اهالی قطعات مختلفی را به صورت وکالتی به شهروندان شهرهای اطراف (مخصوصا تبریز و اسکو)واگذار و آنها این قطعات را به ویلا تبدیل نموده‌اند و ساخت و ساز در این اراضی هر روز رو به گسترش است. اراضی یال توسط شرکت یال به صورت مجانی و تنها با در یافت هزینه کارشناسی و غیره بین اهالی بومی تقسیم وتوسط دو حلقه چاه عمیق آبیاری و حفاظت می‌شود. از حیات وحش یال می توان به کبک، شاهین، سینه سرخ، خرگوش، روباه، شغال، سنجاب، آهو و .... اشاره کرد. متاسفانه در فصولی از سال شکارچیان به شکار این حیوانات می‏ پردازند.

چهار شنبه 19 مهر 1391برچسب:, :: 9:46 ::  نويسنده : علي
 
 

ابوالحسن افشار ارموی

ابوالحسن افشار ارموی قلمدان‌نگار ایرانی در نیمه دوم سده سیزدهم هجری است. عموی وی، علی اشرف از نقاشان زبردست که از خاندان‌های افشار ارومیه بود، آفرینه‌های خود را با سجع انحصاری خود یعنی «ز بعد از محمدعلی اشرف است» رقم می‌زد. او در دستگاه احمدخان دنبلی هنرآفرینی می‌کرد و شهرت بسیاری داشت. برادر وی، الله‌وردی، از نگارگران آبرنگ‌ساز و نقاشان نامدار دوره زندیه بود و نیز در نقاشی زبردست بود و از نقاشان بنام دوره قاجاریه شمرده می‌شد. ارموی، پسر الله‌وردی، در ارومیه زاده شد. از سال زادن و چگونگی زندگی او آگاهی در دست نیست. بعدها در تبریز با سمت نقاش‌باشی و در جامه نظامی ادای وظیفه می‌کرد. وی در نگارگری به‌ویژه گل و بوته‌سازی و پرنده‌سازی بر روی قلمدان، رنگ‌آمیزی و گونه‌های تذهیب و نیز در آرایش مجلس‌ها مهارت داشت. قلمدان‌ها و جلدهای کار دست او و عمویش، که از استادان بزرگ و نامور بود، بسیار به هم شباهت داشتند و تشخیص صاحب اثر تنها از روی رقم ممکن بود. عزیزخان سردار مکری، آفرینه‌های او را از تبریز برای اعیان تهران هدیه می‌فرستاد، قلمدان‌های ساخت او در زمان زندگی‌ش تا ۵۰ تومان، خرید و فروش می‌شد که در آن دوره مبلغ بالایی بود. بر اساس نوشته‌های اعتمادالسلطنه، ارموی در میانه‌ی ۴۰ سالگی و در سال چهلم پادشاهی ناصرالدین شاه، یعنی ۱۲۶۵ خورشیدی (۱۳۰۴ ق)، درگذشت.

بن‌مایه

  • روزنامه ایران، سه‌شنبه، ۲۳ فروردین ۱۳۹۰، سال هفدهم، شماره ۴۷۶۴
  • دکتر علی‌اکبر ولایتی؛ تقویم تاریخ، فرهنگ و تمدن اسلام و ایران
درباره وبلاگ

با سلام و ادب خدمت شما سروران گرامي و عزيز . هدف من از ايجاد اين وبلاگ معرفي و شناساندن اصالت ريشه فرهنگ سنن بزرگان مشاهير و آثارباستاني شهر و روستاهاي اقوام متمدن آذري و ترك زبان مي باشد . ضمنآ بدون هيچ وابستگي به جناح و حزبي مديريت ميشود . خواهشمند است نظرات ارشادي خود را جهت هر چه بهتر شدن وبلاگتون ارائه فرمائيد . منتظرتون هستم . با سپاس
آخرین مطالب
نويسندگان


آمار وب سایت:  

بازدید امروز : 214
بازدید دیروز : 42
بازدید هفته : 865
بازدید ماه : 316
بازدید کل : 259432
تعداد مطالب : 1076
تعداد نظرات : 118
تعداد آنلاین : 1



ابزار نمایش عکس تصادفی